سلام بچه ها .

از روزای اول دانشگاه حرفو حدیث ها پشت سر چندتا از بچه های کلاس شروع شد و کم کم این حرف ها بیشتر شد تا این که بعد از اولین جلسه گفتمان آزاد این حرف ها به اوج خودشون رسید و چند نفر دیگه از بچه ها رو هم شامل شد .

بدیهیه که همه این حرف ها رو باور نمی کنن و بعضی ها به این حرف ها می خندن و اکثرا هم واسه کسایی که این حرف ها رو میزنن افسوس می خورن .

چرا بعضی ها اینقدر شخصیت خودشونو پائین میارن و حاضر میشن این حرف ها رو بزنن ؟ چرا کسانی که این حرف هارو میزنن به جای خراب کردن دوست هاشون حاضر نیستن خودشونو اصلاح کنن ؟

مگه اینجور حرف زدن پشت سر این و اون تا کی جواب میده ؟

بهتر نیست زودتر این حرف ها تمام بشه و دوستی و صمیمیت بین همه برقرار بشه ؟